PERBUATAN menakutkan anak dengan
cerita hantu untuk membuatkan mereka berhenti menangis atau mengawal
tingkah laku bukanlah satu tindakan yang wajar dalam mendidik si kecil.
HANTU dan puaka merupakan sebahagian daripada watak-watak yang selalu
hadir di sekeliling kita. Ia diceritakan daripada satu generasi kepada
generasi yang lain. Ini menjadikan seolah-olah hantu dan puaka itu
seolah-olah selalu mengekori manusia.
Sungguhpun watak hantu telah ditafsirkan dengan pelbagai cara dan
diceritakan daripada satu individu kepada individu yang lain, namun
sangat jarang yang pernah melihatnya sendiri.
Banyak daripada watak hantu yang seram dan mengerikan itu bersumberkan daripada cerita orang lain.
Bagaimanapun, kerana ia menjadi cerita yang dipercayai, watak hantu telah menjadi sebahagian daripada perbualan masyarakat.
Disebabkan cerita hantu mampu menarik minat, mutakhir ini lambakan filem seram telah menguasai industri perfileman kita.
Walaupun filem hanyalah sekadar sebuah medium untuk berhibur, ia boleh memberi kesan negatif kepada anak-anak.
Anak-anak percaya bahawa hantu atau watak seram itu benar-benar wujud di sekeliling mereka.
Dalam masyarakat Melayu khususnya, hantu telah menjadi sebahagian
daripada simbol yang digunakan untuk menakutkan anak-anak yang sering
menangis pada tengah malam atau mengawal kenakalan mereka.
Adakah itu cara yang betul dalam mendidik anak-anak? Hakikatnya,
mendidik anak untuk takutkan hantu telah menanam konsep baharu ke dalam
diri mereka. Ia telah membuatkan mereka percaya bahawa hantu itu
sememangnya watak yang menakutkan dan boleh menyebabkan manusia ditimpa
musibah.
Malang sekali, kerana konsep hantu tersebut tidak dapat dibuktikan,
ketakutan anak-anak itu terbawa-bawa sehingga mereka dewasa.
Mereka akan takut melalui kawasan kubur kerana kononnya ia menjadi
tempat tinggal hantu atau enggan berada di tempat gelap walaupun di
dalam bilik kerana kononnya ada hantu.
Sebenarnya, mendidik anak dengan konsep hantu terutamanya ketika
anak-anak masih kecil hanya menjadikan mereka manusia yang penakut
kepada sesuatu yang diragui kewujudannya.
Walaupun ia mungkin bukanlah pendekatan yang sesuai, tetapi
menakutkan anak-anak dengan perkara yang boleh dibuktikan mungkin lebih
baik daripada menakutkan mereka dengan cerita hantu.
|
|
MEMBIARKAN anak-anak menonton filem hantu di kaca TV sendirian boleh memberikan impak buruk kepada psikologi mereka.
|
Misalnya, kalau anak menangis, kita menakutkan mereka dengan harimau
atau gajah. Apabila mereka dewasa, mereka akan tahu bahawa harimau atau
gajah hanya berada di hutan atau setidak-tidaknya di zoo.
Sebaliknya, kalau kita menakutkan mereka dengan hantu dan ia tidak
boleh dibuktikan, mereka akan menggambarkan hantu itu akan berada di
mana-mana sahaja.
Hantu boleh berada di dalam bilik air atau pada malam hari. Hantu juga boleh muncul ketika kita tinggal berseorangan.
Sehubungan itu, ibu bapa harus berhati-hati apabila mendidik
anak-anak mereka. Jangan mengambil jalan singkat untuk menghentikan
anak-anak menangis, sedangkan perbuatan seumpama itu hanya merosakkan
keyakinan diri mereka pada masa hadapan.
Apa yang terjadi, biasanya mereka yang menceritakan ternampak hantu itu adalah mereka yang takut kepada makhluk tersebut.
Adakalanya, hantu yang diceritakan itu bukanlah hantu yang
sebenarnya, sebaliknya hanyalah imej lain yang pada sangkaan mereka
ialah hantu.
Konsepsi mengenai hantu telah menyebabkan wujudnya nujuman penyempurnaan kendiri dalam diri seseorang.
Kita meramal dahulu dan membenarkan kemudian. Apabila ada plastik
putih yang terbang pada waktu malam, mereka yang sudah sedia menanam
kepercayaan konsep hantu ini segera membuat kesimpulan bahawa itu ialah
hantu.
Sesekali, apabila terdengar ada bunyi asing pada tengah malam, mereka menyatakan bahawa mereka sedang diusik hantu.
Kepercayaan awal itulah yang menyebabkan kesimpulan mengenai hantu itu dibuat tanpa berfikir panjang.
Walaupun dalam Islam kita memang disuruh mempercayai kewujudan jin
dan syaitan, tetapi tentulah ia bukan seperti yang digambarkan dalam
cerita masyarakat kita.
Kepercayaan dan ketakutan yang keterlaluan masyarakat kita terhadap
hantu telah mencetuskan watak hantu dengan pelbagai nama dan sifatnya.
Hakikatnya, daripada banyak cerita seram yang kita dengar itu jarang ada antara kita yang pernah menyaksikannya sendiri.
fav katun masa kecik dulu... sekarang dah takde kan? oh rindunyaaaaaaa :)
kalo suka sila share :)
